UD-22: อยู่ดีกับปรีดา @ วิเคราะห์รถยนต์หรู CAMRY ว่าคนขับรถหรือเจ้าของรถเป็นคนพิการรึเปล่า ณ ลานจอดรถศูนย์ราชการ แจ้งวัฒนะ เมื่อ 2 เมษายน 2558

สวัสดีครับเพื่อนๆ ส่วนตัวผมมีไปธุระที่ศูนย์ราชการ แจ้งวัฒนะ บ่อยๆ และแน่นอนว่าผมก็ต้องไปใช้บริการจอดรถที่จุดจอดรถคนพิการ แทบทุกครั้งจะพบเจอกับรถหรู มาจอดตรงที่จอดรถคนพิการ ผมเคยไปสอบถามเจ้าหน้าที่ รปภ. ได้ผลว่า ได้ต่อว่า+แนะนำ ไปแล้ว แต่ไม่ฟังเพราะว่า เป็นรถของผู้ใหญ่ทั้งนั้นที่กล้ามาจอด จึงไม่กลัว รปภ. ไม่รู้จะทำยังไง และแนะนำว่าให้ผมไปยื่นเรื่องร้องเรียนที่ กรมธนารักษ์ ซึ่งเป็นเจ้าของสถานที่ ผมจึงตั้งใจว่า หลังเลยช่วงยุ่งๆ นี้ จะทำหนังสือแจ้งไปยังกรมธนารักษ์ และกำลังจะจัดตั้งกลุ่มหรือชมรมคนพิการที่ทำประโยชน์เกี่ยวกับการส่งเสริมและพัฒนาสภาพแวดล้อมและสังคม ขึ้นมา เพื่อทำงานหลายด้าน เช่น ด้านสภาพแวดล้อม ด้านการงดดื่มแอลกอฮอล์ ด้านอาชีพอิสระ เป็นต้นขึ้นมา

งั้นวันนี้ วันที่ 2 เมษายน 2558 เราลองมาดูตัวอย่างสัก 1 ตัวอย่าง ด้วยกันครับ คือ เริ่มจาก รถที่มาจอดในจุดจอดรถคนพิการก่อน

• เราไปกันหลายคน ไปดูหน้ารถไม่มีสัญลักษณ์คนพิการที่หน้ารถ
• หากมองในแง่ดีว่า มีคนพิการนั่งมาด้วย เนื่องจากเป็นรถหรู แสดงว่าคนที่เป็นเจ้าของ มีเงินซื้อรถหรู ก็น่าจะมีความรู้ หรือมีศักยภาพ คือ มีความคิดความอ่าน ระดับหนึ่ง ทำไมถึงจอดตรงที่ว่างระหว่างรถ ซึ่งเป็นพื้นที่ด้านข้างเอาไว้ให้คนพิการขึ้น-ลง วิจารณญาณแค่นี้ น่าจะทำความเข้าใจได้ไม่ยาก
• และถ้าหากเป็นคนพิการจริง จะรู้ตรงนี้ดีว่าคนพิการต้องใช้พื้นที่ด้านข้าง สำหรับขึ้น-ลง รถ ว่าสำคัญแค่ไหน

มาตอนแรก โล่งๆ

กลับจากประชุมเสร็จ ก็มีรถหรู (สีขาวขวามือ) มาจอดตรงพื้นที่ด้านข้างของจุดจอดรถคนพิการ บอกให้รู้ว่า ไม่ใช่คนพิการแน่ๆ เนื่องจากคนพิการด้วยกันเอง ไม่น่าจะทำกันแบบนี้ เพราะจะรู้ว่าพื้นที่ด้านข้างสำหรับขึ้น-ลงรถ สำคัญแค่ไหน

ต้องย้ายรถไปอีกช่องหนึ่ง จึงจะขึ้นรถได้ครับ

ยืนยันอีกครั้งด้วยภาพถ่ายแบบเต็มๆ

ภาวรกิจด้านสภาพแวดล้อมนี้ เริ่มมีไอเดียคำว่า "UD ผสมกลมกลืน" ขึ้นมา ชื่อนี้ยังไม่ตกผลึก ถือเป็นชื่อที่ 2 ต่อจากคำว่า "อยู่ดีปรีดา" ที่ อ.อันธิกา สวัสดิ์ศรี เชียร์มาตั้งแต่แรกครับ

หากมีความคืบหน้าอย่างไร เรื่องการยื่นเรื่องกับกรมธนารักษ์ จะนำมาแบ่งปันกับเพื่อนๆ ที่บล็อกนี้นะครับ

ขอบคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano

UD-21: อยู่ดีกับปรีดา @ เมื่อพื้นที่จอดรถคนพิการมีมาตรฐาน ได้ประโยชน์อะไรอีก เมื่อ 7 เมษายน 2558

สวัสดีครับเพื่อนๆ บ้านผมอยู่ที่ อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี ทำให้มาใช้บริการที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัล รัตนาธิเบศร์ อยู่บ่อยครั้ง ไดพบเห็นการเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับที่จอดรถของคนพิการ ในส่วนพื้นที่ของเซ็นทรัล โดยตรง เวลาผมมาใช้บริการ ผมมักจะมาขึ้นทางขึ้นลานจอดรถที่เป็นชั้นดาดฟ้าเดิมของอาคาร (เมื่อก่อนเป็นจัสโก้) แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าตัวอาคารลานจอดรถของเซ็นทรัล จะมีจุดจอดรถที่เชื่อมเข้าตัวอาคารศูนย์การค้าี่ชั้น 3 บริเวณศูนย์อาหาร (Food Court) พอดี

สำหรับพื้นที่จุดจอดรถคนพิการ ผู้สูงอายุ มีการทาสีพื้นใหม่ ขยายพื้นที่ให้มีมาตรฐานมากขึ้น ทาสีฟ้า ดูเด่น เป็นพื้นที่เฉพาะ สำหรับคนพิการก็ต้องติดป้ายสัญลักษณ์คนพิการด้วยจึงจะได้จอด ส่วนตัวเห็นว่าดีมากๆ เพราะเท่ากับเป็นการสื่อสาร 2 ทาง คือ ตัวคนพิการเองก็ต้องมีความเข้าใจที่จะทำให้ผู้ให้บริการสบายใจด้วย ลองนึกภาพดูว่า ถ้าเราแสดงตัวว่าเป็นคนพิการ แต่ไม่ติดป้ายสัญลักษณ์คนพิการ แม้ว่า รปภ. จะอนุญาตให้จอด เมื่อคนพบเห็นก็คิดตำหนิ หรือคิดในใจได้ว่า ทำไมให้รถคนไม่พิการมาจอด จึงอยากให้ช่วยๆ กันนะครับ แล้วจะทำให้สังคมผสมๆ กลมกลืน กันไปเองครับ

กลับมาถึงพื้นที่ด้านข้างจอดรถคนพิการ ตามภาพจะเห็นสีฟ้าขีดตารางอยู่ จึงทำำให้คนพิการรุนแรงอย่างผมที่ถุงเก็บปัสสาวะเต็มพอดี ได้มีพื้นที่ให้น้องาสาสมัครที่มาขับรถให้ ช่วยเทปัสสาวะออกใส่ในชวดได้อย่างสบายๆ ไม่ต้องอึดอัด ครับ

ต้องขอชมเชย ขอบคุณ ที่ทางศูนย์การค้าเซ็นทรัล มีนโยบายดีๆ ในการปรับปรุงจุดจอดรถคนพิการและผู้สูงอายุ ใหม่ หากมีโอกาส ผมจะนำเสนอเฉพาะจุดจอดรถอย่างเดียวของเซ็นทรัล นะครับเพราะน่าสนใจมาก มีไอเดียหลายพื้นที่ ที่ตอบสนองแต่ละกลุ่มลูกค้าครับ

ขอบคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano

UD-20: ยูดีบังเอิญ @จุดชมวิวทางขึ้นวัดสมอแครง เมื่อ 14 เมษายน 2558

สวัสดีครับเพื่อนๆ เมื่อสงกรานต์ 2558 ที่ผ่านมา ผมพาครอบครัวกลับ้านที่ต่างจังหวัด จ.พิจิตร และได้มีโอกาสไปเที่ยวที่วัดสมอแครง เมื่อขึ้นเขาไปสักครึ่งทางก็พบกับจุดชมวิว ที่ไม่ธรรมดา ที่มีเขียนว่าดอยสุเทพ 2 เกิดเรื่องราวมากมายที่ประทับใจ ทั้งเรื่องที่ถ่ายภาพคู่กับภรรยา เรื่องแนวความคิด เรื่องการกินเจ เรื่องของความรู้สึกดีๆ และเรื่องของ UD ที่ผมอยากใช้คำว่า "บังเอิญยูดี" หรือจะ "ยูดีบังเอิญ" ก็ได้ และขอนำมาแบ่งปันในบทความนี้ ที่เว็บบล็อก "UD Preeda" หรือ "อยู่ดีปรีดา" ครับ (ขอยาวนิดนะครับ เพราะประทับใจมาก ผมขอโทษเรื่องเดียวคือ ภาพถ่ายน้อยเนื่องจากไม่ได้เตรียมกล้องไปด้วยครับ)

เริ่มจากอากาศร้อนมาก ตั้งใจไว้เลยว่าจะไม่ลงจากรถ จะอยู่ในรถเปิดเครื่องเปิดแอร์ไว้ และที่สำคัญมีสถานที่มากมายที่ส่วนใหญ่ไม่ยูดี รถเข็นเข้าถึงลำบาก ปรากฏว่าลานจอดรถกับจุดชมวิว ห่างกันมากน่าจะสัก 200 เมตรได้ ในใจคิดว่าไม่อยากให้แม่แมต ภรรยา และลูก เดินร้อน จึงบอกกับเจ้าหน้าที่ว่า "ผมเป็นคนพิการ ขอไปลงใกล้ๆ ได้ไหม แล้วค่อยวนรถมาจอด"ทาง จนท. จึงอนุญาต พอถึงหน้าประตูทางเข้าก็มี จนท.เดินมาบอกว่า ตรงนี้ (คือหน้าประตู) สามารถจอดได้ 1 คัน คือ วีไอพี (VIP) มากๆ ผมจึงตัดสินใจลง ในใจคิดแค่ว่า ถ้าไม่ลงไม่ได้ เนื่องจาก จนท.ตั้งใจให้เราจอดหน้าประตูเลย แต่ก็ยังคิดต่อไปอีกว่า ข้างในผมคงไม่ได้มีส่วนร่วมสักเท่าไหร่ คงจะบันไดเพียบ ก็แค่เข้าไปนั่งรอเฉยๆ เท่านั้น

กำลังเตรียมตัวลงจากรถครับ

ผ้าห่มลูก (หนูนา) ใช้แทนเบาะรองนั่งอย่างดี

ปัญหาแรกๆ ของผมคือ ลืมนำเบาะนั่งมา ใช้เวลาเพียงเสี้ยวนาทีที่ต้องขอบคุณลูก เพราะนำผ้าห่มที่ลูกนำติดรถเวลานอนมาแทนเบาะรองนั่ง หน้าประตูทางเข้าเป็นทางลาด ที่ผมจินตนาการไปว่าบันไดจะต้องเยอะแน่ๆ เนื่องจุดชมวิวนี้ตั้งอยู่บนเขา ซึ่งสถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะใช้บันไดในการเชื่อมพื้นที่มีมีความสูง-ต่ำ ไม่เท่ากัน ผิดคาดครับ ที่นี่ปล่อยพื้นที่ลาดเอียงของเขาไปตามธรรมชาติ ไม่รู้ผมคิดไปเองรึเปล่า ที่นี่ใช้การปูกระเบื้องเป็นหลัก และใช้ลายเป็นตัวแบ่งพื้นที่และนำสายตาตรงบริเวณที่มีความลาดเอียงมากๆ ทำให้ผมสามารถเข้าถึงพื้นที่สำคัญๆ ได้เกือบหมด น่าให้สัญลักษณ์ "PWD Pass" อย่างมาก

พื้นที่จุดชมวิวทั้งหมด เข้าถึงได้ทั้งหมดเลยนะครับ เป็นทางลาดทั้งหมด แม้ว่าหน้าทางขึ้นจะมีบันได แต่ด้านข้างมีทางลาด และเป็นทางลาดที่ใหญ่มากๆ ด้วยครับ ความประทับใจยังไม่หมด เราไปถึงก่อนเที่ยงพอดี จึงไปที่โรงครัวเพื่อไปทานอาหารเจด้วยกัน รถเข็นทั้งผมที่พิการและผู้สูงอายุ เข้าถึงสบายมากเนื่องจากพื้นเชื่อมต่อถึงกันหมด ผมไม่แน่ใจว่าเกิดจากความตั้งใจ คือ ผู้ออกแบบมีความรู้เรื่องการออกแบบเพื่อทุกคน (Universal Design) รึเปล่า หรือเป็นการออกแบบที่แก้ไขปัญหาสภาพพื้นที่มีความลาดเอียงตามสภาพภูเขาเดิม อย่างลงตัว

พื้นข้างในจุดชมวิวทั้งหมด แทบไม่มีบันได ยกเว้นบางจุดเท่านั้น

กำลังออกจากจุดชมวิว ที่สุดแสนประทับใจ

ในระหว่างเดินทางกลับ ผมยังได้พูดคุยในรถว่า ที่นี่แม้ไม่มีที่จอดรถคนพิการ แต่เจ้าหน้าที่ทุกคนมี ยูดีในหัวใจ สถานที่ก็ยูดี จะต้องกลับมาให้ได้อีกครั้ง เพื่อนๆ ลองไปเยี่ยมชมดูกันนะครับ โดยเฉพาะเพื่อนๆ คนพิการ ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงครับ

ขอบคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano